این رمان به بررسی روابط چندخانواده و حوادثی که طی روزمرگی ها اتفاق میوفته می پردازه 

رمان مخاطب خاص،مخاطب عام

خلاصه:

این داستان راجع به سه خانواده ست که اقوام همن و توی یه خونه زندگی می کنن. گوینده داستان بیشتر نقش بررسی کننده زندگی بقیه رو داره و گاهی حوادث زندگی خودش توی داستان گم میشه. محتوا رو میشه توی هر زمینه ای بیان کرد. مثل فرهنگی،اجتماعی،سیاسی، طنز و…

.

این داستان حوادث زیادی داره و درگیر یه مسئله خاص نیست. با وجود اینکه فایل قبل حذف شده بود، از هیجان و زمان اتمام داستان کم شد. ولی سعی کردم بعضی موارد رو توی نگارش مجدد حفظ کنم. بعلاوه اینکه مشکلات انتشارشم بیشتر از قبل بود و نمیدونم چرا، ولی انگار قرار نبود اونطور که باید میشد. به هر حال… امیدوارم خوشتون بیاد

.

قسمتی از رمان:

ابتدای داستان: «یادمه تو سال ۹۲ یه موضوعی بینمون رواج پیدا کرد به اسم _مخاطب خاص_ . بذارین براتون بازش کنم. یه مفهوم ساده که بیشتر افراد به چشم همین معنی به این واژه نگاه میکنن. _مخاطب خاص اصطلاحیست که برای دختران مفهوم عشق و یا دوست پسر و برای پسران مفهوم عشق و یا دوست دختر رو به خودش میگیره_ براتون واضح تر توضیح بدم. دختر کیست؟ موجودی ناز و زیبا. گاهی ضعیف. شاید کمی لوس( از حقیقت نمیشه گذشت). تو نه سالگی خانمیه واسه خودش. و پسر کیست؟ (نمیدونم والا. من که پسر نیستم) فقط میدونم تو پونزده سالگی تازه یادش میاد باید بزرگ بشه. (آقا پسرا و دختر خانوما! لطفا جنبه داشته باشین) اوهو. اصلا یادم رفت. من… سُها. هفده سالمه. اهل مونگولستان. چرا؟ هیچی. همینجوری گفتم. فکر نکنین دیوونما. من تازه خوبشم. خونوادمون… تماماً خنگن. البته باحال. ینی کافیه دو روز باهاشون سر کنین دیوونت میکنن. من عاشق خونوادمم.»

_ اون سیستمو خاموش کن بیا ببین کی اومده

_ کی؟

_ بیا حالا

_ اومدم… اِ. داداشی آرومتر منم بیام

_ بیا دیگه

_ میبینی که پام شکسته. کوری؟

_ بیا رو کمرم

_ آخ جووون

_ کوفت

هیچی و هیچکس مثل یه خونواده باحال و پایه نیست. حالا خوبه چاق نیستم. وگرنه این داداش من که دو روزه می‌مرد با وضعیت پای من…